Branża odzieżowa polega w ogromnym stopniu na zasobach naturalnych naszej planety. Recycling odzieży to temat tak szeroki, jak liczba materiałów które używane są do jej produkcji. Wiele z tajników branży odzieżowej oraz zagadnień produkcji jest mi dobrze znane. Problem jaki dostrzegam to przede wszystkim nieodpowiedzialność i brak świadomości społeczeństwa na temat tego skąd pochodzi i jak powstała odzież przez nas kupowana. Ogromne ilości wody potrzebne do hodowli bawełny, barwienie, materiały z tworzyw sztucznych czy nie odpowiedzialna produkcja w warunkach niewolniczych, wszystko po to aby świat zachodni mógł zaspokajać swoją potrzebę wyglądania „modnie i wyjątkowo”.

Fast Fashion – Szybka moda. To nurt który promują popularne sklepy sieciowe. Nauczyły się one kopiować trendy z tak zwanych wybiegów w trybie błyskawicznym, i dostarczać ją swoim klientom. Efekt jest taki, że nie co sezon zmieniają swoją ofertę, ale praktycznie co miesiąc. Produkują rzeczy które mają wytrzymać jeden lub dwa sezony, zmuszając tym samym klientów do częstego zasilania swojej garderoby w co raz to nowe modne rzeczy.  Problemem nie są tak na prawdę firmy które wywołują u nas pokusę. Tak to ich grzech. Ale.

Problemem jesteśmy my. Konsumenci. Uważam, że jako gatunek ludzki powinniśmy się skupić na innowacjach, poprawie jakości życia, czy czystości otaczającego nas świata. Sprawmy aby następne pokolenia w duchu zrównoważonego rozwoju zastały planetę w jak najlepszym stanie. Stwórzmy system odpowiedzialności społecznej w której wszyscy będą świadomi dokąd zmierzamy.

Na świecie istnieje kilka przykładów jak można radzić sobie z problemem. W tym wpisie postaram się przybliżyć kilka z nich.

 

Zrównoważona produkcja

 

Zrównoważona produkcja odzieży zatacza coraz szersze kręgi wśród projektantów. Producenci zaczynają wdrażać ekologicznie świadome metody produkcji. Według fundacji Earth Pledge założonej przez kosmologa, historyka kultury i pisarza ekologicznego Thomas’a Berreg’o „Co najmniej 9 tysięcy chemikaliów jest używanych do przetworzenia surowców na tekstylia, oraz 25% pestycydów używanych na świecie wykorzystywanych jest to upraw nieorganicznej bawełny. Powoduje to nie dające się odwrócić szkody dla ludzi oraz dla środowiska. 2/3 śladu węglowego odzieży powstaje po jej zakupie.

Jak zauważa ekspert branży ekofashion Marci Zaroff, zrównoważona produkcja dotyka serca konsumenta, jednakże klienci dokonują zakupów głównie głową na podstawie takich czynników jak styl, jakość i cena.  „Jeśli nie ekologiczne produkty są mocno przeceniane to tak na prawdę przeszkadzają ludziom we właściwym postępowaniu. ” wyjaśnia. W branży odzieżowej odsetek ludności świadomej łańcucha produkcji i dostaw jest o wiele mniejszy niż w przypadku na przykład jedzenia czy kosmetyków.

 

Druga ręka

 

Każdy z nas zna sklepy z tanią odzieżą. Są w centrach miast, mają wielkie reklamy, i kuszą promocjami. Często znajdują się visa vi jakiegoś banku czy biedronki. Dzięki nim odzież wraca do obiegu. Jest to popularna idea nie tylko w naszym kraju. W światowych metropoliach znajdziemy sklepy z używaną odzieżą znajdujące się tuż obok sklepu Chanel czy Prada’y. Nie przypominają one polskich sklepów z muzyką disco polo, a asortyment to marki z najwyższej cenowej półki za ułamek ceny. Są to ubrania które są zrobione z najlepszych materiałów, rzeczy które mogą przeżyć swoją jakością ich nowego właściciela.

 

Długoterminowa propozycja rozwiązania problemu odzieżowych śmieci.

Pomiędzy rokiem 2000 a 2010 nasza konsumpcja odzieży wzrosła o niesamowite 47%. Wszystko dzięki fast fashion i reklamie. W tej części staram się wymienić sposoby jakimi możemy postarać się poradzić z zaistniałym problemem.

1. Odzież oddajmy wyspecjalizowanym firmą, oni zajmą się sortowaniem i utylizacją. Aby aktywizować ludzi do tego typu działania można wprowadzić nie wielką gratyfikację dla oddających odzież. Jestem zdania, że jeżeli pomysł z recyclingiem plastiku który zaprezentował opisywany przeze mnie dan mógłby się odnaleźć również w branży odzieży używanej.

  • Do ponownego noszenia – Są to ubrania które mogą być nadal noszone. Do dalszej odsprzedaży w sklepach typu second hand.
  • Do ponownego użycia– Odzież nie nadająca się do noszenia może być przekształcona w naprzykład produkty do czyszczenia na przykład maszyn przemysłowych.
  • Zrecyclingowana – Pomysłów na użycie włókien materiałów jest wiele. Jednym z nich jest użycie włókien na przykład wełny do ocieplenia budynku.

2. Zakup odzieży nie zniszczonej w second handach lub online. Zakup wodoodpornej kurtki za 1/10 ceny sklepowej dzięki internetowi nie stanowi obecnie większego problemu. W ten sposób nadajemy rzeczy drugie życie.

3. Zakup odzieży produkowanej w sposób zrównoważony od firm posiadających certyfikat. Zakup od niewielkich firm które wypuszczają swój produkt na rynek przykładowo przy pomocy kampanii crowdfundingowych.

4. Produkcja lokalna odzieży. Czy to dzięki własnym technicznym umiejętnością, czy od wyspecjalizowanego twórcy. Internet przychodzi i tutaj z pomocną dłonią. Możemy w nim znaleźć instruktaż krok po kroku na niemalże każdy temat.

5. Stopniowe przejście na minimalizm. Uproszczenie swojej garderoby. Należy się zastanowić co na prawdę jest nam potrzebne do szczęścia.

6. Sprzedaż swojej odzieży w internecie. To jest niesamowite w jak krótkim czasie idea kupowania używanej odzieży w internecie się rozrosła. Istnieje wiele możliwości, a dzięki telefonom typu smart powstają coraz to nowe aplikacje łączące ludzi ze sobą. Mamy choćby allegro, olx, ebay, etsy czy depop. W każdym z tych miejsc można znaleźć świetne rzeczy za ułamek ich oryginalnej ceny.

7. Nie kupowanie odzieży podrobionej między innymi z Chin – w Polsce też podrabiają. Są to rzeczy strasznej jakości, nie zachowujące żadnych standardów produkcji i nie podlegające żadnej kontroli jakości. To straszne, że tak niewiele osób zdaje sprawę jak szkodliwe substancje chemiczne są używane do produkcji słabej jakościowo odzieży.

Projektanci i artyści świadomi istniejącego problemu starają się radzić z nim na różne sposoby. W tym miejscu chciałbym podzielić się z państwem filmem „Minimalizm – Dokument o rzeczach istotnych” który można obejrzeć na netflix, oraz filmem Riverblue którego trailer znajduje się poniżej a wywiad z twórcami można przeczytać na inhabitat.

Kolejnymu ciekawymi dokumentami dotykającymi rozległego problemu jakim jest fash fashion jest „The True Cost” oraz „Thread” w którym Amber Valetta punktuje w jaki sposób Fast Fashion oddziaływuje na środowisko i na społeczeństwo.

The next Black – Film o przyszłości odzieży. Pozytywny, inspirujący, pokazujący świat branży odzieżowej teraz i za 50 lat. Przyjemnym akcentem jest również wywiad z twórcą marki Patagonia, który w czasie w recesji w 2007 roku przedefiniował rynek reklamy odzieży.

Korporacje pod presją otoczenia, pomału, wkraczają na ścieżkę odpowiedzialnej produkcji. Przykładem może być tutaj firma Patagonia która promuję naprawianie rzeczy czy firma H&M która wprowadziła program odbioru używanej odzieży w swoich sklepach. Uważam jednak, że najważniejsze zmiany naszych zachowań konsumenckich. Stworzenie więzi emocjonalnej z pozytywnymi aspektami odpowiedniego i świadomego kupowania a następnie recyklingowania i  ponownego używania. W przyszłości będziemy odzież hodować i drukować. Biotechnologia, grzyby, bakterie, druk 3D i oczywiście second hand vintage.

There is a need for awareness that the mountains and rivers and all living things, the sky and its sun and moon and clouds constitute a healing, sustaining sacred presence for humans which they need as much for their psychic integrity as for their physical nourishment. – Thomas Berreg

Comments are closed.